Και να...μόνη στο σαλόνι, ο αέρας δυναμώνει, μα έχω και σεντόνι (shhllannggg!). Κόκκινος τοίχος πίσω από άσπρο υπολογιστή πάνω σε κρέμ καναπέ (για τους άντρες μπέζ..ή λερωμένο άσπρο) μπροστά από μαύρο τραπεζάκι, μέσα σε γκρίζο σπίτι..μόνο το μπλέ και το πράσινο λείπει για να κάνουμε ουράνιο τόξο...Λές να έβαλα πολλά χρώματα τελικά? Μπα...ας τολμήσει να μου πεί κανείς έτσι..θα μετανιώσει την ώρα και την στιγμή που ήρθε να δεί το σπίτι! Χτίσε σπίτι μετά σου λένε..Δεν λέω..όταν επιτέλους τελειώνει και είναι όλα κανονικά και με το νόμο στη θέση τους (μέχρι και το ψυγείο να είναι γεμάτο) είναι πολύ ωραίο το αίσθημα...ο δρόμος για να φτάσεις στην πηγή είναι μόνο ανηφόρα όμως! Μην σου πω με 1000 βράχους να κατρακυλούν από τον πλαϊνό λόφο καταπάνω σου, εσύ να τρέχεις ξυπόλητη να τους αποφύγεις και να πατάς πάνω σε 1000 καρφάκια στον δρόμο - και για να το κάνω και λίγο χειρότερο - ανάμεσα στα καρφάκια και στον αέρα να πετάνε εκατομμύρια κατσαρίδες...από τις μαύρες..με τις τεράστιες κερέες (μπλιαχχχχ).
Τελικά ο κόσμος ίσως - ίσως λεω - να έχει δίκαιο και σε κάτι..ότι για να χτιστεί ένα σπίτι χρειάζεται 2 (ή 3,4)...θέλω να πω ότι δεν παίρνεις έτσι απλά μια μέρα την απόφαση να μείνεις μόνος και είπες αντί να ενοικιάσεις να χτίσεις ένα σπίτι (εκτός αν έχεις χαρτί από τον ψυχίατρο για μεγάλη δόση ηλιθιότητας ή είσαι κόρη/γιός/εγγόνι/προικοθήρας κάποιου πλούσιου και (κάποτε) πρίγκιπα (μιας και τώρα ο πρίγκιπας θα έχει καταντήσει μια μάζα ρυτίδες και αηδιαστικά spots-ακια στο δέρμα).
Και ερωτώ... τί γίνεται στην περίπτωση που θέλεις να μείνεις μόνη - όχι επειδή είσαι ακοινώνητη ή επειδή δεν τα πας καλά με την υπόλοιπη σου οικογένεια - αλλά επειδή συνήθισες έτσι τα τελευταία 8 χρόνια? Γιατί να πρέπει δηλαδή να περιμένει κάποιος να βρεί έναν άλλο κάποιο - που μεταξύ μας ο κάποιος για τον άλλο κάποιο δεν νομίζω πλεόν να υπάρχει..ήταν ένα καλοστημένο κόλπο που το προγραμμάτιζαν οι μεγάλοι από όταν εμείς είμασταν μικρά και άμυαλα μωρουδάκια για να μας βάλουν με το έτσι θέλω την ιδέα του τέεελειου ζευγαριού στο μυαλό ..κανονική πλύση εγκεφάλου (θέλω πολύ να τους δω όλους αυτούς να είναι στη θέση της οποιασδήποτε soon to be 30 single woman) - κάποιο λοιπόν που μαζί θα χτίσουν το σπίτι της ευτυχίας..ή το μικρό σπίτι στο λιβάδι, αν και πλέον τα οικόπεδα στις βουνοπλαγιές και τους λόφους έχουν αποκτήσει πολλή αξία!
Μπροστά από τον κόκκινο τοίχο λοιπόν, πίσω από άσπρο υπολογιστή, πάνω σε κρέμ καναπέ και πλάι από μαύρο τραπεζάκι. Πού θα πάει...θα φτιάξω το ουράνιο τόξο και ας μην έρθει ο πλούσιος πρίγκιπας που όλες οι άλλες ονερεύονται. Θα τους εκμυστηρευτώ εγώ σε κάποια μεταγενέστερη φάση ότι ο πρίγκιπας τελικά δεν είναι όλα τα λεφτά..Είναι ωραίο στην ιδέα όμως.. και ας μην έρθει σε άσπρο άλογο..
Yours truly
Miou
"..το μωβ είναι το "ροζ" των μεγάλων κοριτσιών , έχει το κόκκινο του πάθους , το μπλε του ουρανού και το άσπρο της ψυχής.
το μπλε πάντα τρέχει πίσω από το κόκκινο!
προσπαθεί να σβήσει τη φωτιά ! αλλά δεν θυμάται ότι η φωτιά ζει έστω και λίγο . άλλα ζει και μέσα στη θάλασσα!!!!!!"
